Zwyczaje ślubne, podobnie jak ślubne przesądy, musi poznać każda para młoda. W końcu ślub i wesele wpisują się w bardzo długą i bogatą tradycję. Niektóre pary młode opanowuje stres i zdenerwowanie przed tym ważnym dla nich dniem. Tymczasem poznanie zwyczajów ślubnych, panujących w danym regionie, pozwoli parze młodej sprawnie sprostać wymaganiom konserwatywnych ciotek i wujków. Zapanowanie nad stresem i negatywnym myśleniem sprawi, że para młoda z przyjemnością wypowie ślubną przysięgę i na weselu będzie bawić się do białego rana.

Zachowanie w Kościele

Przed ślubem parę młodą czeka dużo pracy. Marzenie o białej sukni zaczyna się urzeczywistniać. Przedślubne odchudzanie, dobieranie dodatków do sukni, wybieranie pierwszego tańca weselnego – te z pozoru nieważne drobiazgi, muszą wszystkie współgrać i tworzyć zgrabną całość. Dodatkowo, udzielane porady ślubne powodują mętlik w głowie państwa młodych. Jak połapać się w tym wszystkim?

Dobrze, jeśli para młoda pozna zwyczaje ślubne swojego regionu. Dzięki temu młodzi będą wiedzieć, czego się po nich oczekuje i łatwiej sprostają wymaganiom. Pan młody zostaje pobłogosławiony w domu i wyprowadzany przez dwie panny. Pan młody wychodzi z domu jako pierwszy. W drodze do mieszkania panny młodej na drodze mogą być zrobione przez znajomych lub sąsiadów tzw. "bramy". Aby pan młody mógł pojechać dalej, musi wykupić się alkoholem. Samochód pana młodego jako pierwszy wjeżdża na podwórko panny młodej, jednak pan młody czeka, aż wysiądą wszyscy goście, kamerzysta, fotograf i orkiestra. W niektórych regionach kraju w tym momencie następuje zwyczaj targowania się. Panna młoda i druhna witają pana młodego oraz drużbanta przed drzwiami. Wpinają im w butonierkę kwiatuszek, a dostają wiązanki.

Panna młoda zaprasza wszystkich gości do domu i następuje błogosławieństwo. W niektórych domach przyjęło się, że para młoda klęka na błogosławieństwo, u innych jest tak, że para młoda stoi, a jeszcze inna tradycja każe gościom ustawiać się w półkolu, a para młodych musi do wszystkich podejść i poprosić o błogosławieństwo. Błogosławią rodzice, dziadkowie, rodzice chrzestni, rodzeństwo.

Zwyczaje weselne

Para młoda przy wejściu na salę witana jest przez rodziców chlebem i solą. Pan młody przenosi panią młoda przez próg. Para  młoda witana jest dźwiękami „Marsza Mendelssohna” i staje na środku, a goście dostają od obsługi kieliszki z szampanem. Kiedy na salę wejdą już wszyscy goście, orkiestra intonuje „Sto lat”.

Pierwszy taniec weselny następuje po pierwszym daniu. Taniec ten należy tylko do młodych. Goście mogą wokół nich utworzyć koło. Pierwszy taniec jest zazwyczaj wcześniej uzgadniany z zespołem. Modna stała się nauka pierwszego tańca u profesjonalnych tancerzy.

W trakcie wesela para młoda powinna zatańczyć ze wszystkimi gośćmi. Oczywiście, o ile jest to możliwe. W wielu wypadkach gości jest zbyt dużo. Jednak miłym zwyczajem jest proszenie przez młodych gości, a nie czekanie, aż ktoś poprosi młodych. Para młoda powinna zamienić z każdym gościem choć słowo, tak by nikt nie poczuł się pominięty.

Inne zwyczajowe elementy zabawy weselnej to oczepiny. W ich trakcie para młoda rzuca za siebie welon (lub inny atrybut panny młodej) i krawat (lub coś innego). Popularną zabawą oczepinową jest zbieranie na wózek, choć nie jest to przez niektórych dobrze odbierane.