Zespół Morfeusza to inaczej seksomnia, wchodząca w obręb większej grupy zaburzeń takich jak parasomnie, obok lunatyzmu, lęków nocnych, koszmarów nocnych, bruksizmu, mówienia przez sen. Parasomnia to zaburzenia snu. Osoby chore w trakcie snu zachowują się w sposób niekontrolowany, a po przebudzeniu nie pamiętają swojego zachowania. Osoby cierpiące na seksomnię są aktywne seksualnie w trakcie snu. Niekiedy jest to związane z pobudzeniem układu autonomicznego. Dochodzi wówczas do erekcji nocnych, lubrykacji pochwy, ejakulacji nocnej, orgazmu podczas snu, wokalizacji seksualnej.

Co to jest seksomnia?

Określenie „zespół Morfeusza” zostało pierwszy raz użyte przez Zbigniewa Lwa-Starowicza. Osoby chore na seksomnię wykazują aktywność seksualną podczas fazy NREM, czyli snu głębokiego. Seksomnię charakteryzuje pobudzenie seksualne występujące razem z aktywacją układu autonomicznego. Osoba chora może doświadczać podczas snu erekcji, lubrykacji pochwy, ejakulacji nocnej, orgazmu przez sen, wokalizacji seksualnych.

Pierwsze badania naukowe na ten temat pojawiły się w 1996 roku. Wówczas to stwierdzono, że cięższe formy seksomnii muszą być leczone za pomocą terapii medycznej. Niestety, sami chorzy rzadko zgłaszają się do lekarzy. Jeżeli już zdecydują się zasięgnąć porady lekarza, robią to dość późno. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest mała świadomość społeczna i brak wiedzy na temat zespołu Morfeusza. Chorzy nie zdają sobie najczęściej sprawy z tego, że cierpią na jakąś chorobę. Poza tym boją się posądzenia o celowe działanie.

W jaki sposób seksomnia zostaje zdiagnozowana? Lekarze ustalają zaburzenia snu na podstawie polisomnografii i nagrań wideo przedstawiających pacjentów w trakcie snu. Podczas ataku choroby fale mózgowe pacjenta odznaczają się dużą aktywnością. Jest to objaw podobny do tego, który towarzyszy innym rodzajom parasomnii. Leczenie zespołu Morfeusza jest też podobne do leczenia zaburzeń snu. Pacjenci powinni zostać objęci kontrolą, dzięki której unikną czynników wyzwalających atak choroby. Powinni mieć też zapewnione bezpieczne środowisko. Nie wiadomo, jakie są przyczyny choroby. Lekarze zaobserwowali jedynie, że osoby chore spożywają więcej alkoholu i narkotyków niż osoby zdrowe.

Zachowania społeczne

W seksomnii łączą się elementy lunatyzmu i intensywnych snów erotycznych. W czasie napadu choroby pacjent zachowuje się jakby był w transie i nie panuje nad swoim zachowaniem. Jego zachowanie może mieć różne nasilenie: dotykanie, pocałunki, a nawet seks. Niektórzy wydają z siebie dźwięki wskazujące na przyjemność seksualną.

Objawy zespołu Morfeusza budzą zazwyczaj niedowierzanie i kpiący uśmiech. Tymczasem choroba może doprowadzić do poważnych i niebezpiecznych sytuacji. Osoby chore boją się kłaść spać, gdyż nie wiedzą, co się stanie podczas snu, w związku z czym mają problemy ze snem i cierpią na chroniczne zmęczenie. Partner osoby cierpiącej na zespół Morfeusza musi wykazać się dużą wyrozumiałością i cierpliwością. Chorzy po ataku nigdy nie pamiętają tego, co się działo nocą. Znane są przypadki żon, które oskarżały swoich mężów o gwałty. Tymczasem panowie niczego nie pamiętali.