Dla większości ludzi seks jest bardzo ważnym, a jednocześnie jednym z najprzyjemniejszych obszarów życia. Zdrowe osoby świadomie decydują, z kim, gdzie i kiedy podejmują współżycie. Jednak dla niektórych osób seks staje się zbyt ważny i wtedy przestają mieć kontrolę nad formą i częstotliwością kontaktów seksualnych. W którym momencie możemy mówić uzależnieniu od seksu?

 

Duża liczba partnerów oraz bardzo urozmaicone życie erotyczne nie oznaczają jeszcze uzależnienia od seksu. O zaburzeniu możemy mówić wtedy, gdy seks staje się koniecznością. A zatem uzależnienie od seksu (seksoholizm) objawia się patologicznie wysokim poziomem potrzeb i zachowań seksualnych, a jednocześnie obniżoną satysfakcją z kontaktów. Osoba uzależniona odczuwa to jako przymus, któremu podporządkowuje inne działania.
 

W miarę jak nałóg się nasila, życie seksoholika coraz bardziej zostaje zdominowane przez sprawy seksu. Większość osób uzależnionych bardzo często zmienia partnerów, ponieważ trudno im wytrzymać w długotrwałym związku. W myśleniu i działaniu przeważają tematy erotyczne, co utrudnia normalne funkcjonowanie. Seksoholik nie jest w stanie skoncentrować się na pracy, jeśli nie zaspokoi się przynajmniej kilka razy dziennie. Jeśli nie jest w stanie zrealizować swojej potrzeby, odczuwa silne napięcie fizyczne i psychiczny przymus zaspokojenia popędu.
 

Seks jak narkotyk
 

Jeśli osoba uzależniona od seksu nie może rozładować napięcia seksualnego, wywołuje to w niej fizyczne objawy podobne do tych, które towarzyszą alkoholikom i narkomanom. Zalicza się do nich: podwyższenie temperatury ciała, trudność w koncentracji, drażliwość, brak zainteresowania otaczającą rzeczywistością oraz przymus zaspokojenia potrzeby seksualnej.