Etykietowanie to proces nadawania określeń osobom czy grupom, które opisując ich zachowanie najczęściej doprowadzają do samospełniającego się proroctwa bądź do stereotypizacji. Większość z nas etykietuje non stop – mówimy o kimś „on jest głupi”, „to debil” , „ona jest bezguściem”, „jesteś nieodpowiedzialny”. Takie frazy nie dość, że nic nie wnoszą do rozmowy to wywołują u drugiej osoby złość, frustrację, smutek i całą masę nieprzyjemnych emocji.

 

Zmiana sposobu mówienia w kontekście etykiet nie jest prosta – z etykietami żyjemy. Niemniej jednak jeśli chcemy poprawić komunikację z drugą osobą, warto się postarać. Podstawową zasadą jest odnoszenie się do innych nie poprzez słowa które opisują tą osobę (czyli poprzez jej ocenę), ale poprzez opis jej ZACHOWANIA.
 

Czyli – zamiast mówić „jesteś taki nieodpowiedzialny! Znów nie dopilnowałeś wysłania PITu na czas” lepiej powiedzieć „Nie dopilnowałeś wysłania PITu, to nieodpowiedzialne”. Zamiast „jesteś bezguściem – jak mogłaś się tak ubrać” można powiedzieć „dziś ubrałaś się nie najlepiej – te rzeczy nie pasują do siebie”, zamiast „jesteś głupi” – „to co zrobiłeś wczoraj było głupie”.

 

Zmiana niby niewielka – ale wypróbujcie to w praktyce. Opisanie komuś w negatywach jego zachowania nie zamyka nam kontaktu z drugą osobą, nie wywołuje złości czy smutku, a w nas nie uaktywnia poczucia winy. Poza tym pozostawia drugiej osobie furtkę do pracy nad sobą- nad zachowaniem można bowiem pracować, nad tym jacy jesteśmy – znacznie trudniej.

Ciekawy artykuł? Podziel się nim ze znajomymi.