Życiowe rady czerpała z nich Bridget Jones uważając, że w poradnikach zawarta jest cała prawda. Szczególnie o relacjach damsko-męskich. Jednak czy faktycznie poradniki psychologiczne mogą mieć wpływ na nasze zachowanie, myślenie, podejmowane decyzje?

Popularny niedawno poradnik "Dlaczego mężczyźni kochają zołzy" odniósł wielki sukces wśród kobiet. Dlaczego? Bo nawoływał je do niezależności, pewności siebie a także pełnej akceptacji własnego ciała. Czy sukces książki podyktowany był tym, że kobiety potrzebują stałego wsparcia w sferach, w których nie zawsze czują się pewnie? Czy może kobiety w końcu odnalazły publikację, która nie szufladkuje ich w roli kury domowej, tylko daje przyzwolenie na życie trochę na przekór? I w końcu: czy mężczyźni faktycznie kochają zołzy?

Poradniki psychologiczne na pewno spełniają ważną funkcję w przypadku osób niepewnych siebie, potrzebujących motywacji i życiowej rady. Niektórzy uważają je jednak za stos bzdur, pytanie tylko, skąd w takim razie bierze się ich popularność? Nie zawsze znajdują się wokół nas osoby, które skutecznie potrafią doradzić i zmotywować. Ponadto poradniki psychologiczne nie zawsze muszą mieć postać mało ambitnej paplaniny. Wystarczy sięgnąć po książkę "Kto ukradł mój ser?" by przekonać się, że siła motywacji leży również w odpowiednich metaforach, a czytelnik musi uruchomić myślenie, by odkryć faktyczny przekaz historii. Co zatem przyciąga nas do poradników psychologicznych? Czy na pewno traktujemy je poważnie, czy spełniają swoją funkcję, czy są tylko dodatkiem do codziennych decyzji? Czy w ogóle po nie sięgamy w trudnych chwilach?