Kwas hialuronowy to od dawna ceniony przez lekarzy i kosmetologów związek chemiczny, który w kontakcie ze skórą potrafi zdziałać cuda. W jakim celu się go stosuje, jakie są jego właściwości i czy użycie kwasu wiąże się ze skutkami ubocznymi?

Czym jest?

Kwas hialuronowy to rodzaj polisacharydu (grupa węglowodanów), który występuje naturalnie w organizmie człowieka, w macierzy międzykomórkowej skóry właściwej. Wraz z pozostałymi glikozoaminoglikanami – kolagenem i elastyną – stanowi bazę skóry, łącząc włókna tych białek. W połączeniu z wodą ma konsystencję żelu, który z czasem rozpuszcza się w wodzie. Ponieważ kwas hialuronowy jest substancją naturalną, może być pozyskiwany np. z kogucich grzebieni. Zwykle jednak wytwarzany jest biotechnologicznie.

Rola kwasu hialuronowego

Najważniejszą funkcją kwasu hialuronowego jest wiązanie wody w naskórku, co zapewnia jej gładkość. Zgrupowany sprzyja też sprężystości i jędrności skóry, ma też właściwości nawilżające. Niestety, jego ilość z wiekiem maleje – to dlatego gdy starzejemy się, skóra wiotczeje i pojawiają się zmarszczki. Kwas hialuronowy łagodzi też podrażnienia i zaczerwienienia śluzówki, np. oka. A przy tym nie powoduje alergii, może więc być stosowany bez przeprowadzania prób uczuleniowych.

Zastosowanie

Nieoceniona rola kwasu hialuronowego w organizmie dostała szybko dostrzeżona przez naukowców. Kwas hialuronowy stosowany jest nie tylko do nawilżania i łagodzenia lekkich stanów zapalnych oka (zawierają go płyny do soczewek kontaktowych oraz tzw. sztuczne łzy), ale także jako składnik kosmetyków do nawilżania skóry. Piękny, młody wygląd skóry można uzyskać także poprzez wypełnienie ubytków w tkankach. Najbardziej popularnym zabiegiem z użyciem kwasu hialuronowego jest wypełnianie piersi, ust, narządów płciowych oraz zmarszczek. Jedyną wadą substancji jest jej zdolność rozpuszczania się – zabiegi te trzeba więc powtarzać.