Bulimia to zaburzenie odżywiania o podłożu psychicznym. Charakteryzuje się napadami objadania się, po których następują zachowania kompensacyjne w postaci wymiotów, głodówek, wykonywania ćwiczeń fizycznych czy zażywania środków przeczyszczających. Zaburzenie dotyczy w większości dziewcząt i młodych kobiet. Z czego to wynika i jak pomóc bulimiczkom?

Przyczyny bulimii

• brak samoakceptacji,
• zaburzenia emocjonalne,
• konflikty w rodzinie,
• brak akceptacji w grupie rówieśniczej (większa podatność na ocenę otoczenia),
• zaburzenia mechanizmów samoregulacji i samokontroli,
• uszkodzenie ośrodka w mózgu odpowiadającego za uczucie sytości.
• czynniki genetyczne (wystąpienie w rodzinie otyłości i zaburzeń depresyjnych).

Leczenie bulimii

Bulimiczki, aby odzyskać kontrolę nad jedzeniem, powinny poddać się psychoterapii. Może to być psychoterapia indywidualna, grupowa czy rodzinna, prowadzona w zwykłym szpitalu lub szpitalu psychiatrycznym. Z pomocą specjalistów bulimiczki na nowo uczą się podejścia do jedzenia. Nie wolno im po posiłku korzystać z toalety, dlatego pozostają pod kontrolą opiekuna. W celu uzupełnienia niedoborów witamin i minerałów przyjmują suplementy diety, a niekiedy środki przeciwdepresyjne. Bulimia jest zaburzeniem trudnym do wyleczenia, a pacjentki pozbawione wsparcia rodziny i przyjaciół często wracają do starych przyzwyczajeń żywieniowych.