Zemsta faraona, zemsta Montezumy, turista -  to jedne z najpopularniejszym określeń biegunki występującej w czasie podróży. Biegunka podróżnych to zespół objawów ostrego zatrucia pokarmowego. Sprawcą dolegliwości jest zazwyczaj bakteria E. coli. Przyczyny biegunki są różne, a do zakażenia dochodzi drogą kropelkową. Z artykułu dowiecie się w jakich krajach najłatwiej o biegunkę infekcyjną, jak przebiega leczenie biegunki oraz jak się przed nią uchronić.

Szczególnie narażeni na biegunkę infekcyjną są turyści w Afryce, Ameryce Środkowej i Południowej, Azji i Bliskim Wschodzie. Są to kraje o obniżonym standardzie sanitarno-epidemiologicznym, dlatego podczas pobytu w tych rejonach należy zachować szczególną ostrożność przy spożywaniu pokarmów oraz skrupulatnie przestrzegać zasad higieny. Infekcjom sprzyja zatrzymywanie się w tanich pensjonatach oraz na campingach. Szczyt zachorowalności przypada na sezon letni. Osoby szczególnie narażone na infekcje układu pokarmowego to małe dzieci, kobiety w ciąży oraz osoby starsze. Biegunka podróżnych często dopada żołnierzy na misjach pokojowych oraz pielgrzymujących do miejsc świętych, położonych na Bliskim Wschodzie. 

Objawy biegunki podróżnych

Aż 80% przypadków biegunki powodują bakterie, w tym ok. 40% szczepy Escherichia coli. Patogenami bywają również rotawirusy oraz lamblie. Typowe objawy biegunki to:

• wydalanie stolca 3 i więcej razy w ciągu doby,
• stolec jest wodnisty, a niekiedy krwisty,
• biegunce towarzyszą nudności i wymioty,
• pojawia się gorączka,
• chory skarży się na silne bóle brzucha i skurcze żołądka.

Pierwsze objawy pojawiają się na drugi lub trzeci dzień od przybycia do celu podróży. Objawy utrzymują się zwykle 3-4 dni, ale zdarzają się przypadki tygodniowego zatrucia. Przewlekła biegunka to zwykle skutek pasożytów wewnątrzjelitowych. Chorzy narażeni są na odwodnienie organizmu. Częste oddawanie stolców zmniejsza skuteczność przyjmowanych leków, w tym antykoncepcji hormonalnej. W nielicznych przypadkach, ostra biegunka może przekształcić się w sepsę.

Leczenie biegunki podróżnych

Najważniejszym elementem terapii jest odpowiednie nawadnianie organizmu oraz uregulowanie poziomu elektrolitów. W tym celu należy spożywać duże ilości płynów w ciągu dnia. Aby nie podrażniać żołądka i nie potęgować nudności, należy pić często, ale małymi porcjami. Zalecane płyny to: przegotowana niegazowana woda mineralna (może być z dodatkiem soli), chudy bulion. Zakazane są: napoje gazowane, kawa, alkohol i nieprzegotowana woda z kranu. Wskazana jest dieta lekkostrawna.

Koniecznie udaj się do lekarza, jeśli:

• w kale pojawił się śluz i krew,
• wystąpiła wysoka gorączka, a jej zbijanie nie przynosi rezultatów,
• rozwolnienie trwa ponad 3 dni.

W takich przypadkach wprowadzane jest leczenie farmakologiczne, często antybiotykoterapia.

Aby uniknąć tego typu rewolucji w czasie podróży zagranicznej, koniecznie przestrzegaj podstawowych zasad higieny: często myj ręce, a już na pewno przed jedzeniem i po wyjściu z toalety, myj owoce i warzywa, pij wyłącznie przegotowaną wodę, nie spożywaj posiłków w miejscach o podejrzanych warunkach sanitarnych, nie kupuj nieświeżych produktów, staraj się nie dotykać dłońmi twarzy, aby nie przenosić bakterii w okolice śluzówki nosa i ust.